دانش نامه دین: ادی گرنت، بوداشناسی، چهار حقیقت شریف، روشن شدگی، شیعه، فرقه، گورو، موعود بودائی
25 بازدید
محل نشر: هفت آسمان » پاییز 1381 - شماره 15 » (19 صفحه - از 261 تا 279)
نقش: نویسنده
وضعیت چاپ : چاپ شده
نحوه تهیه : گروهی
زبان : فارسی
آدی گِرَنْت آدی (Adi) در سنسکریت به معنای نخست، اولی و قدیم است. برخی آدی گرنت Adi Granth را در مقایسه با دَسَمْ گرنت ـ یکی دیگر از متون مقدس سیک البته نه به وثاقت آدی گرنت ـ کتاب نخست خوانده‏اند، حال آن‏که به اعتقاد سیک‏ها، وجه نامگذاری چنین نبوده است. این اصطلاح به قدیم بودن کتاب اشاره دارد. عنوان آدی سَچَه ـ حقیقتِ نخستین ـ را برای خدا به کار می‏رود شاهدی بر این امر است. بر همین اساس، سیک‏ها بر این باورند که آیین سیک با گورو نانک ـ بنیانگذار سیک ـ شروع نشده است، بل خاستگاهی جاودان و ابدی دارد. گورو ارْجَن arjan، گوروی پنجم، رهبر سیک‏ها در سال‏های 1581 تا 1606، مجموعه‏ای از نوشته‏ها و سروده‏های گوروهای پیشین و دیگر وارستگان، حتی افراد غیر سیک ـ مسلمان و هندو ـ نظیر کبیر، شیخ فرید، نامدو و دیگران را گردآوری نمود و با نام آدی گرنت جهت استفاده جامعه سیک صاحبِ شهر امرتْ‏سر ـ مرکز اصلی سیک ـ مستقر کرد. دهمین گورو، گُبِنْد سِنگ، سروده‏های پدرش را به مجموعه حاضر افزود. او که چهار پسرش در زمان حیاتش فوت کرده بودند و احتمال می‏داد پس از وفاتش بر سَرِ رهبری نزاع در گیرد، پایان دوران گوروهای بشری را اعلام کرد وآدی گرنت را به جانشینیِ خود معرفی کرد؛ نام گورو گِرَنْت صاحب از آنجا ناشی شده است. از آن پس این کتاب نزد سیک‏ها ارج و منزلتی خاص